Sunday, 13 November 2011

నేస్తమా

రావేల ఓ నేస్తమా
నన్ను విడలేని బంధమా
నా హృదయమా
నా మధుర గీతమా

విధి శాపమై చెలికాడా
నిను నన్ను వేరు చేసేను
కధ కలగా మిగిలింది
బ్రతుకు వ్యధయై నిలిచింది
మన లేను నేను
నువ్వు లేని ఈ జగాన

నా నీడ లో నీడ
నువ్వు వస్తావని ఎదురుచూసింది
నీలి మేఘాల చాటున
నీవు కనిపిస్తావని వెతికి వేసారింది
నిశి రాత్రులెన్నో
నీ తలపులతో గడిపాను
నీ రాక కోసమే
నా ఆత్మ వేచెను..

No comments:

Post a Comment